Aciyi görmek mi istiyorsun?
Aciyi görmek mi istiyorsun?
Gözlerime bak!
Dudaklarimda söyleyemedigim sana ait duygulari,
Bana her firsatta biraktigin yoklugunun acisini fark edeceksin.
O zaman anlayacaksin acinin sende ne kadar masum durdugunu.
Ayri yetismis güllerin birbirine hasreti gibi,
Umutla kurudum sensiz.
Ve sen hiç gözlerime bakip beni sevdigini söyleyemedin.
Oysa sirf bu kelime için kurdugum hayallerdi beni hayatta tutan
Bir bosluktan içeri girdim her gece,
Senli düslerden sensiz karanliklara süzülür gibi.
Ellerin nasildi? Küçük müydüler? ve parmaklarin ince uzun mu?
Parmaklarini parmaklarimin arasinda hissedip,
Seninle sahil boyu denizi hiç fark etmeden bir birimize bakip yürüyemedik.
Gözlerinin yesilinde gelecege dair hayaller kuramadan,
sadece umut ettim gözlerini görebilmeyi.
Ve o gözlerinde ki isiltiyla karanlik gecelerime yol göstermeni istedim.
Aciyi görmek mi istiyorsun.
Gözlerime bak!
Ve yasanmamis bosa geçen anlarin hüzünlü siir’ini oku,
Kirpiklerinden siyrilip yanaklarina düsen dizelerimde.
Bensiz yattigin o yataklarda benli hayaller kurma artik.
Sabahlara merhaba derken beni seven bir sair var deyip gurur duy sadece.
Ve hiç bilme o sairin senin için her gün defalarca öldügünü.
Ve bil ki insan sevdigiyle beraber olacak mahserde.
Tek avuntum bu simdilik.
Dünyada olamadigim anlari mahsere biraktim ben,
Ben seni bu dünyalik mi sevdim sandin?
Ölüm’müs,terk edilismis umurumda degil,gelme istersen.
Nasilsa bir gün hayat biletimi kestiginde,
Kavusma vakti olacak benim için ölüm.
Dudaklarimda ki aci tat?
Yoksa aci bir tebessüm mü olacak sana ulasmayi beklemek?
Ne yazik hiç bilemeyecegim.
Aciyi görmek mi istiyorsun?
Gözlerime bak!
Sen uzakta çok uzakta
Bensiz bir yasamin anlamsiz günlerini yasamaktasin,
Benim gibi.
Seni seviyorum,
Gerçegin ta kendisi bu iki kelime,
Sirf dudaklardan çikmasi istenen degil de
Içimde taa içimde senin için atan bir kalbin feryadi,
Haykirisi bu sevdigim.
Sana ulasamasam da,
Biliyorum ki zavalli kalbim
Sana ait her seyi sakliyor en gizli yerlerinde
Kanli ve uykusuz gözyaslarimin
Her gece aynalardan süzülmesi gibi aci veriyor uzaklarda olusun.
Biliyorum beni sevdigini
Aciyi tattigini da benden uzaklarda
Ama hiç bana sana ait bir seyi vermedin?
Aci tek tarafli olsaydi,
Ne yürek dayanirdi ne yasamin bir anlami olurdu.
Ama yokluk kötü sevdigim.
Bir beden olmak isteyen yüreklerde ayri ayri yasamak kötü.
Sana her firsatta kosmak isterken beni durdurmalarin,
Yüzüne hasret kaldigim günlerde
Beni israrla kirislarini hiç anlamis degilim.
Eminim yine okuyunca bu siirimi büzeceksin dudaklarini
Ve eminim aglayacaksin.
Aglamak seni ben yapar sevdigim
Ve beni sen yapanda içimde senin için yanan bir kalple yasamak.
Her gün Üsküdar’da oturup kendimi dinlerim
Oysa konusan sendin hep benimle,
Ne martilarin vapurlara takilisi,
Ne isportacilarin bagirisiydi fark ettigim.
Ben denizi seyrederken gözlerinde bogulmayi sevdim.
Yosun tuttu gözyaslarim sensizligin dalgalarinda.
Gözlerim ve ben her Üsküdar’a inisimizde
Bir gün seninle bir bankta oturup
Sadece ve sadece hiç konusmadan gözlerine bakmak istedik.
Kaç zamandir bir hüzün dolasiyor odamda.
Duvarlar bir seyler söylüyor sanki
Adim adim yok olusumu izliyorum
Her batan günesin karanligi getirmesiyle.
Sabahlara kadar uykusuz gözlerimle uzaklara,
karanliklara bakiyorum mütemediyen
Kayan her yildizda tek bir sey diliyorum?
Ve Senin için yalvardigim namazlarda secdeye kapanip
Rabbime ettigim dualarim,
Tuttugum dilekle ayni olmasi ve sonra umudumu yitirmeden
Rabbimin bir bildigi var deyip
Kabul olmadiginda dualarimin
Tekrar tekrar yalvarmalarim.
Seni okyanuslarin diplerinde
Bir midyenin içinde ki
Inciyi görme ihtimalimin olmadigi gibi kabul ettim askim
Ve seni hiç ulasilamayacak daglarin zirvesinde
Koklayamayacagim bir çiçek oldugunu fark ettigimde
Tek bir sey düsündüm?
Dokunamadan tenine,
Öpemeden öpülesi dudaklarini mahsere erteledim vuslati.
Ben o kargasada ne yaparim bilmem ama
Insan mahserde sevdigiyle beraberdir derler
Seni seviyorum melegim.
Acimasiz olan ne sensin ne de ben,
Bize gümüs tepsiyle sunulan hüzünlü bir hayat sadece
Ve kabul etmesi zor olan bu ayriliklara katlanmak sanirim.
Insan yasamin degerini
Yüzü ve kalbi güldügünde anliyor
Anliyor ki ölüm sadece topraga girmek degil
Ve nefesi kesilene kadar yasadigi her seyin
Gözlerinin önünden geçmesi degil.
Ölüm sensizligin sadece yasarken verilen cezasi sevdigim.
Seni buldugumda sevgi anlam kazandi
Her animsadigimda yasamamim oldu gülüslerin
Hiç tükenmedi içimde senin için yanan ates
Ve ben o atesle yanmayi,
Sirf seni sevmek oldugu için
Inan bana çok sevdim.
Yorumlar
Yorumunuzun yanında istediğiniz resmin görünmesini istiyorsanız gravatar edinin!